posted on 24 Dec 2007 15:52 by loveficloveboy
ความจริงภาพที่เห็นทั้งสองคนนี้กอดกันมันก็นานล่ะ แต่ไม่รู้ทำไมตอนนี้มันถึงปี๊ดนัก
ตั้งแต่เห็นอาการนัวเนีย พี่ชาย น้องชาย แม่เจ้า หัวฟู
เริ่มแรกที่บทสัมภาษณ์ที่เราทะลึ่งไปอ่าน
GD :: ผมต้องนอนกอด SR ทุกคืน จะได้นอนหลับ (โฮก)
GD :: ถ้าให้เลือกใครซักคน ผมคงเลือก น้อง SR เพราะว่าน้องเค้าน่ารักน่าทนุถนอม
SR :: ผมคงเลือกพี่ GD ครับ เพราะว่าพี่เค้าคงปกป้องผมได้
เอาให้ตายกันไปเลยดีกว่ามั้ยที่จะมาทำกันอย่างนี้ ได้โปรดเถอะ ไม่รู้คนอื่นคิดยังไง แต่เราไปไกลเสียจนกู่ไม่กลับ กับสารพัดข้อความที่ได้อ่าน ภาพที่ได้เห็นแล้ว
ตอนนี้ โหมด มัน ละลาย ใจ 555+
ปล.แม้นายจะยิ้มอยู่ ทั้ง ๆ ที่น้องเจ็บขนาดนั้น แต่ชั้นก็เชื่อมั่นว่า นายต้องเป็นห่วงน้องมากกว่าใครแน่ ๆ
หายไว ๆ นะ เป็นห่วงชะมัด
สุดท้าย MC เราลากันจริง ๆ หรือเปล่าน๊า เพราะตอนนี้รักใครไม่ได้อีกแล้ว (ฮา ดูมันว่าเข้า)
posted on 24 Aug 2007 22:02 by loveficloveboy
ออกอาการเหงาเศร้า ทำอะไรไม่ได้ เมื่อเน็ทที่ทำงานเน่าสนิทไม่สามารถโหลดอะไรได้เลย หน้าซึมทำงานไม่มีความสุขมาตลอด 1 อาทิตย์กันแล้วพี่น้อง
เซื่องเป็นหมาเหงาและยอมรับแต่โดยดี ทำไมถึงได้โหลดอะไรไม่ได้เลยแบบนี้น๊า
เฮ๊อออออออออออ
ดีเท่าไรแล้วที่เน็ทที่บ้านยังใช้ได้ ดังนั้นจึงพอมีอะไรให้ชุ่มฉ่ำในหัวใจเมื่อคืนวันพฤหัสวันศุกร์มาเยือน เริ่มต้นด้วย การถ่างตาขึ้นมาดู ฮานะคิมิ ตอน ตีห้า
แม่เจ้าสมควรแก่การยอมตื่นเช้า มากมายนัก เพราะทำให้นั่งอมยิ้มเมาขี้ตาได้ไม่ยากเลย ชอบชะมัด โดยเฉพาะฉากของมาบูดาจิ ฉวยตังค์ใส่กล่อง คริคริ ชอบว่ะ เอิ๊ก ๆ
ผนวกกับการนั่งมองหน้าลูกชายในรายการ กาตูน คัตตูน แม่เจ้า ทั้ง ๆ ที่บอกตัวเองว่าจะดูคาเมะก่อนนะรอบที่ 1 สายตาดั๊น ทะลึ่งไม่รักดี มองแต่อาคานิชิซะอย่างนั้น คนอะไรวะ หล่อออร่ากระจายมากมายนัก แม่เจ้า อิป้าทำใจไม่ไหว 55+
แค่ชั่วเวลาประมาณ 1 ชม. นิด ๆ ทำให้ความเซื่องซึมเบื่อหน่ายการทำงานหมดไป ละลายไปพร้อมเสียงหัวเราะลั่นของตัวอิป้าเองไปเรียบร้อย อิป้าขอบคุณไฮสปีดที่บ้านมากมายจ้ะ
ความใสเด้งของอาคานิชิ มากมายจนทำให้ต้องกริ๊งกร๊างไปบังคับให้เพื่อนฟัง 55+ มันก็อิจฉามาตามระเบียบ
แล้วก็...คาเมะ คุณแม่ยังไม่ลืมหนูนะลูก รักหนูเสมอมาเลย หนูน่ารักเหมือนกัน 555+ เพราะเทปนี้ คุณแม่มองยังไง หนูก็น่ารัก สดใสมากกว่า สาวที่มาเป็นเกสต์เสียอีก ว่ะ ฮะ ฮา
ตอนนี้ลืมเลือนคำว่า "ทงบัง" ไปแล้วเป็นแม่นมั่น วิญญาณแจ๊ปเข้าสิงเสียจนออกไปไหนไม่ได้ แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าที่กำลังทำงานตัวเป็นเกลียวหัวเป็นน๊อตอยู่ตอนนี้มันเป็นเพราะใคร
เป็นเพราะค่าบัตรคอนที่จะต้องจองในเดือนอันใกล้นี้หรือเปล่าน๊อ?? (คอนใครก็ไม่รู้ที่ตอนนี้ตูลืมไปแล้ว 555)
มิก ป้าไม่ได้เลิกรักนะ แค่ลืมชั่วคราวเท่านั้นเอง เข้าใจ๋ ถึงตอนนี้มิกจะหล่อลากขนาดไหน อาคานิชิก็ฉุดรั้งป้าจนไปไหนไม่ได้แล้วอ้ะ 55555555+
ปล.ถึงหลาย ๆ คนเลย คิดถึงทุกคนล่ะที่เข้ามาอ่านอ้ะ คริคริ
edit @ 2007/08/24 22:06:58
posted on 10 Aug 2007 13:10 by loveficloveboy
ความจริงได้ไฟล์จากบิทมา 2วันแล้วแต่ไม่มีเวลาดู
พอได้พักเท่านั้น วันนี้เลยจัดมาซะหน่อย แล้วก็ไม่เสียเที่ยวที่รอคอยใจจดจ่อ แม่เจ้าแต่ละคน แค่เห็นว่าเดินออกมาแล้วร้อง 1 2 3 4 5 เท่านั้นแหละ ไอ้บ้าอย่างเรานั่งยิ้มหวานคนเดียวหน้าคอมตามระเบียบ
น้อง ๆ น่ารักมากๆ มาเสียจนรู้สึกคิดถึงวันเวลาก่อนหน้านี้ เดบิวส์กันไปจนหมดเลยไม่ได้เห็นหน้าบนเวทีนี้เท่าไรเลย
มันคิดถึงม๊ากกกก
มะพีไม่ต้องพูดถึง หล่อเหลากระชากจิต ซ้ำยังมาส่าย ๆ โยก ๆ ให้เร้าใจกันอีกต่างหาก เสียอยู่หน่อยเดียวทำไมต้องร้องเพลงที่ไอ้สองลิงเดบิวส์ด้วยวะ เสียอารมณ์
โคะจัง แบบว่าขนาดเพิ่งหายป่วยเสียงยังเครือ ๆ นายยังพยายามได้มากขนาดนี้ สมแล้วที่ตอนนี้กลายเป็นบัณฑิต 555+ น่ารักมาก ประมาณจ้าง 30 แกเล่นให้ 500
ท่านเรียว หาคำบรรยายความหล่อของท่านไม่ได้ บอกได้แค่ว่า รอบแรกที่ดู ก็มองแต่ท่านนั่นแหละ (ฮา)
น้ำหวาน น้องยูยะที่น่ารัก แม่เจ้า น้องยิ้มมาทีละลายกันเลยทีเดียว แบบว่าแป๋วมากเสียจนเริ่มคิด นี่น้องตูเพิ่ง 14 หรือเปล่า ใสจังเลย 555+
ชิเงะก็ฮามาก งานนี้ดูเหมือนจะโดนเล่นงานจากเพื่อน ๆ อยู่คนเดียว สังกต นายสามารถขึ้นมาก ถึงขนาดต่อกร เถียงคำไม่ตกฝากกับโคะได้ เริ่มยอดเยี่ยมแล้วล่ะ 55+
มาสด้า นายยังยิ้มแล้วโลกสดใสเหมือนเดิมไม่มีผิด ท่าทางก็เหมือนเดิมไม่เพี้ยนไปไหน มั่นคงมากมาย ชอบเวลาเอ๋อ 555+ น่าร๊ากกกก
สรุป นั่งมองเทปนี้ 4 รอบแล้วยังซึ้งไม่หาย น้อง ๆ น่ารักที่สุด ไม่ไหวอ้ะ อยากให้กลับมารวมกัน 8 คนไว ๆ ทำไม ๆ ๆ ต้องให้รอกันนานถึงขนาดนี้ด้วยน๊า
เพี้ยง นิว- สึ กลับมาอยู่กับครบ ๆ เร็ว ๆทีเต๊อะ
